Πέμπτη 30 Μαΐου 2019

Ας μιλήσουμε για την μοναξιά

-Ναι αγαπητέ μου, κι εσύ κι εγώ και όλοι μας έχουμε νιώσει την μοναξιά... Είτε επειδή το διαλέξαμε, είτε επειδή αναγκαστηκαμε να βρεθουμε σε αυτή την θέση....

-Και πως μπορεί ένας άνθρωπος να αναγκαστεί να είναι μόνος;

- Για να αισθάνεσαι μοναξιά δεν είναι απαραίτητο το να είσαι μόνος... αλλά το να νιωθεις μόνος.. Και σε ποιον δεν έχει τύχει να μην είναι αποδεκτός από τον περίγυρο...και τα ενδιαφέροντα τους να μην συμπίπτουν... Πόσες φορές οι αλλοι αδιαφορούν για εσένα και δεν δίνουν σημασία στα λόγια σου και μπορεί καν να μην σε ακούν μόνο και μόνο επειδή δεν είσαι τίποτα γι αυτούς... απλά υπάρχεις... Και η απουσία σου δεν γίνεται αισθητή.... Και η παρουσία σου δεν τους αλλάζει την ζωή... Σαν εικόνα δεν είσαι μόνος... Βρίσκεσαι σε μια ομάδα... Όμως αυτή η ομάδα στην πραγματικότητα δεν υφίσταται και δεν είσαι ενταγμενος ουσιαστικά...

-Και πως μπορείς να αποφύγεις αυτή την εκνευριστική και ανυπόφορη κατάσταση;

-Όλοι θα απαντούσαν με αδιαφορία... Κι εσύ το έχεις κάνει... Λες "σιγά μωρέ" ... Αλλά όταν μαζεύονται πολλά από αυτά τα "σιγά μωρέ" και αφήνεις την ζωή σου να εξαρτάται από τις διαθέσεις των άλλων υποφέρεις περισσότερο... Και δεν είναι κακό να περνάς στιγμές μόνος... Αρκεί να το έχεις επιλέξει... Πρέπει να επέμβεις επειδή είναι η ζωή σου... Κάνε ότι μπορείς για να την ομορφύνεις ... Να της δώσεις νόημα... Να έχεις δυναμική αλλά πάντα να πράττεις με σεβασμό προς τον άλλον.. Αυτό να είναι το όπλο σου... Και τότε θα είσαι ο υπεράνω... Επειδή θα τους έχεις αφήσει πίσω και θα προχωράς να γνωρίζεις άτομα που σε υπολογίζουν και σε αγαπούν... Να θέτεις στόχους και να τους επιτυγχάνεις... Γιατί δεν πρέπει να μένεις αμέτοχος... Στην ζωή σου είσαι ο πρωταγωνιστής, δεν παίζεις φιλική συμμετοχή..
Ελπίζω να μη σε κουρασα
Τα λεμε❤️

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2019

-Γειά σου και πάλι νταρλινγκ
-Εγώ σου είπα δεν θα έγραφες πάνω από μια φορα... Αφού δεν το χεις... 
- Εντάξει δεν είμαι συνεπής  .... Δεν χαρακτήρισα ποτέ έτσι τον εαυτό μου... Εξάλλου το λένε όλοι οι γνωστοί μου.. Αλλα δεν μπορώ να κάνω πράγματα με το ζόρι... Το ξέρω άργησα...
- Πάρα άργησες Άννα μου
-Ας πούμε ότι δεν είχα έμπνευση ... Ώρες ώρες μας φαίνεται ολόκληρη διαδικασία το να ανοίξουμε και να γράψουμε αλλά όπως και να χει θα προσπαθήσω να βάλω μια σειρά στην ζωη μου
- Αμήν και ποτε
- Όλο αυτό το διάστημα ας πούμε ότι έκανα κι εγώ τον συλλογισμό μου ...
- Και δεν τον έκανες; Τι σε ωφέλησε;
- Και γιατί πρέπει να επωφελουμαστε από τα παντα... Λίγος καιρός με τον εαυτό μας είναι πάντα η σωστή διέξοδος .. Ερχόμαστε σε επαφή με τον εαυτό μας ... Γνωρίζουμε πράγματα για εμάς που δεν φανταζομασταν
- Τα έχουμε ακούσει αυτα
- Μα και φυσικα .... Και εγώ από αλλού τα άκουσα... Όλοι ότι λένε το έχουν ακούσει από αλλού ... Είναι στο χέρι του καθενός να το διαμορφώσει στην προσωπικότητα του... Δεν είμαστε θεοί (ημιθεοι αν θέλετε για να είμαστε ταπεινοι). Η αυτοπεποίθηση δεν είναι άσχημο πράγμα. Και στην υπερβολή δεν λέω όχι.
- Επιβεβαιωσες το όνομα σου "σνομπ"...
- Υπάρχουν διάφορες μορφές αυτού του χαρακτηρισμό ... Φυσικά και το χρησιμοποιώ χιουμοριστικα... (όπως το βλέπει κανείς). Απλά τα αναπάντητα μηνυματα θα μπορούσαν να αντιπροσωπευσουν αυτόν τον χαρακτηρισμό... Χαρακτηρισμός... Αχχ αυτές οι ταμπέλες στους ανθρώπους ...
- Μα ακόμα και στο σχολείο μας βάζουν να χαρακτηρίζουμε
- Μμ σωστά ... Όμως μας δίνει μια απόλυτη πλευρά και άποψη... Ένας άνθρωπος στα δικά μου μάτια μπορει να είναι διαφορετικός από ενός άλλου... Γιατί να έχουμε σωστό και  λάθος; Για να μην πιάσω το θέμα περί προκαταληψεων... Όλοι οι άνθρωποι χρειάζονται μια ευκαιρία να αποδείξουν το τι αξίζουν και να βγάλουν στην επιφάνεια την αυθεντικη τους προσωπικότητα... Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να βρεις την αυθεντικοτητα... Σχεδόν ακατορθωτο
-Αυτό είναι αρκετά απαισιοδοξο
- Εντάξει νταρλινγκ δεν ήθελα να σε κουράσω ... Από δω και πέρα δεν θα έχω συγκεκριμένο πρόγραμμα έκφρασης..
Ββ❤️

Σάββατο 1 Σεπτεμβρίου 2018

Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΑΦΗ

Η ΓΝΩΡΙΜΙΑ ΜΑΣ

(ή μπορεί και οχι...)

Γεια σου νταρλινγκ!
Χαίρομαι που με επισκέφθηκες για να διαβάσεις τις πρώτες μου σκέψεις.
Και ποια είμαι εγώ;
Και γιατί γράφω;
Είμαι κάποια προσωπικότητα;
Και τι εννοούμε με τη λέξη προσωπικότητα;
Πρέπει να είσαι διάσημος για να έχεις σημαντική προσωπικότητα;
Μήπως όλοι είμαστε σημαντικοί;
Και ποιος καθορίζει αν είσαι σημαντικός ή όχι;
Μήπως είναι όλα στο μυαλό μας;
Και ποια είμαι εγώ που έχω άποψη;
Και ποιος νοιάζεται για το τι λέει και σκέφτεται μια έφηβη;
Μήπως την ψώνισα;
Από την άλλη γιατί να μη νοιάζονται;
Στο κάτω κάτω περίπου το ίδιο σκεφτόμαστε…
Ή μήπως όχι;
Γιατί να μη μοιραστούμε μαζί τις σκέψεις μας και να μου πεις τη γνώμη σου  για τις δικιές μου;
Ή απλά θέλω να περάσω την ώρα μου;
- Άννα Μαρία τι κοινό να έχει ένα blog;
Κι άμα δεν έχει;
Ούτε κερδισμένη , ούτε χαμένη…
Ξέρεις τι ωραίο που είναι το γράψιμο;
Τόσο καιρό αποτύπωνα κάποιες σκέψεις μου στο χαρτί..
Γιατί να μην τις μοιραστώ;
Κι όποιος δε θέλει δεν βλέπει ρε αδερφέ…
Με το γράψιμο ξεχνιέσαι…
Κάποιοι το θεωρούν βαρετό…
Δεν τους αδικώ..
Ίσως να φταίει που το έχουν γνωρίσει σαν μια μορφή υποχρέωσης.. όπως στο σχολείο.. που ο καθηγητής λέει την γνωστή φράση «Βγάλτε μια κόλα χαρτί»…και πολλές φορές γίνεται για τιμωρία ..
Και πολλές φορές τις υποχρεώσεις μας βαριόμαστε να τις υλοποιήσουμε…
Κι έτσι παρεξηγείται και το γράψιμο…
Το θεωρούμε μόνο υποχρέωσή μας…
Κάποιοι μπορεί και να μην το έχουν βρε παιδί μου…δεκτό..
Εγώ για παράδειγμα έχω έφεση στο σχέδιο…είναι το πάθος μου… δεν μπορεί να είναι το ίδιο και για την φίλη μου η οποία είναι μια υπέροχη ποδοσφαιρίστρια ….ούτε για τον κολλητό μου που λατρεύει το karate…
Έτσι είναι αυτά…ο καθένας με τα ενδιαφέροντα του…
-Και τι περιεχόμενο θα έχει αυτή η ιστοσελίδα;
Πρέπει να είναι συγκεκριμένο;
-Μα οι οργανωμένοι άνθρωποι είναι συγκεκριμένοι…
Τότε δεν είμαι οργανωμένη…
Δεν είμαι professional…και ούτε πρόκειται να γίνω (καλά δεν το ξέρεις αυτό… εξάλλου η μετριοφροσύνη είναι για τους μέτριους απλά για να μην με πάρεις με κακό μάτι από την αρχή…)
Και όχι.... πολλά ερωτήματα που κάνω δεν θα τα απαντάω…τα περισσότερα δηλαδή..
Είναι άστοχα ερωτήματα…
Αλλά όλοι μας κάνουμε ερωτήσεις στον εαυτό μας…
Τις απαντάμε πάντα;
Ίσως να μην είμαστε πάντα σίγουροι για την απάντηση…
Μέσα από αυτές τις ερωτήσεις όμως θα με γνωρίσεις…
-Νομίζεις πως θέλουν να σε γνωρίσουν;
Η πλειοψηφία όχι…και λυπάμαι γι’αυτό …γιατί ο άνθρωπος κλείνεται στον μικρόκοσμό του και δεν θέλει να γνωρίζει ανθρώπους…
Αλλά και γιατί να μην θέλουν να με γνωρίσουν;
Κάποιες φορές μονολογούμε με τον εαυτό μας…κι εδώ που τα λέμε κι όχι μόνο…σίγουρα όλοι κάποια στιγμή μιλάμε με άτομα και καταλήγουμε να μιλάμε μόνοι…Αλλά σχετικά με την εσωτερική μας συνομιλία δεν έχω να πω πολλά…πιστεύω το έχεις καταλάβει ότι μιλάω μόνη μου…και είναι αρκετά ωραίο γιατί  μέσα στην μοναξιά σου νιώθεις συντροφιά (ειδικά εγω που είμαι μοναχοπαίδι)…και αυτή η συντροφιά σίγουρα ποτέ δεν θα σε προδώσει…δεν σε ζηλεύει …ούτε θέλει το κακό σου…είναι ο ίδιος σου ο εαυτός …τώρα βέβαια κάποιες φορές δεν αγαπάμε τον εαυτό μας και νιώθουμε ανασφάλειες…αλλά για αυτό το θέμα θα μιλήσω κάποια άλλη φορά.
Αααα...παραλίγο να το ξεχάσω..Όσον αφορά τον χαρακτηρισμό μου ως σνομπ είναι τελείως χιουμοριστικό. Άσχετα που οι φίλοι μου με αποκαλούν έτσι...
Συνολικά κάποιοι θα λένε: «τι ηλιθιότητες είναι αυτές;» αλλά ξέρετε κάτι; Πρέπει να σταματήσουμε να επηρεαζόμαστε από τις κριτικές και ο καθένας να κάνει και να λέει αυτό που θέλει ελεύθερα (χωρίς βέβαια να βλάπτει τον άλλον) ,….αυτό είναι η πραγματική ελευθερία…
Νταρλινγκ νομίζω ότι είπα πολλά για σήμερα δεν ήθελα να σε κουράσω
 Τα λέμε κάθε σαββατοκύριακο



Σκέψεις Κάποιας Σνομπ Κοπέλας
(Σ.Κ.Σ.Κ.)